Sahadan başlayan bir hikâye

İK kariyerime 2008’de Fethiye’de, bir otelin insan kaynakları biriminde başladım. Turizmin sezonluk temposu bana erken yaşta şunu öğretti: İK, masa başında değil, çalışanın yanında yapılır. Sezon başında yoğun işe girişleri, puantajı ve bordroyu kısa sürede ve hatasız yönetmek zorundaydık.

2013’te Ordu’ya, Tamek Sagra’ya geçtim. İK Uzmanı olarak başladığım yolculuğa 2022’den bu yana İnsan Kaynakları Yöneticisi olarak devam ediyorum. Mavi ve beyaz yakanın bir arada olduğu bir üretim ortamında çalışan ilişkileri, sendikal süreçler, toplu iş sözleşmesi yönetimi ve iş gücü planlaması günlük işimin merkezinde.

Neden dijital İK?

Maliyeti, devir oranını, izin ve eğitim verisini yönetimin anlayacağı dille ortaya koyamayan bir İK, stratejik bir iş ortağı olamıyor.

Bu yüzden kendi ihtiyaçlarımdan yola çıkarak Excel tabanlı İK araçları geliştirmeye başladım: bordro ve bütçe hesaplama, puantaj takibi, personel maliyet analizi, yıllık izin ve eğitim takibi. Hepsi, pahalı bir yazılım olmadan da veriyle çalışılabileceğinin pratikteki karşılığıydı.

Yapay zekâ ve İK: neden şimdi?

Yapay zekâ üzerine tartışmaların çoğu beyaz yaka ve teknoloji şirketlerinin bakış açısından yürüyor. Ben meseleye başka bir yerden bakıyorum: üretim sahasından, mavi yakadan ve sendikalı bir çalışma ortamından.

Yapay zekâ bir fabrikada İK’yı nasıl değiştirir? Toplu iş sözleşmesi süreçlerinde veri analitiği nasıl kullanılır? Otomasyon çalışan güvenini zedelemeden nasıl hayata geçirilir? Bu sitede en çok bu sorulara kafa yoruyorum. Amacım, İK profesyonellerinin bu dönüşümü sahadan, gerçekçi ve insan odaklı bir yerden okumasına katkı sunmak.